Już od dawna wiadomo, że lepiej jest zapobiegać niż leczyć. W codziennym życiu co krok spotykamy się z różnymi zagrożeniami, ale też bardzo często nie jesteśmy świadomi jak bardzo narażamy własne zdrowie i życie. O tym, że zwierzęta przenoszą choroby doskonale wiemy, jednak nie orientujemy się jak te jednostki chorobowe się nazywają i w jaki sposób możemy się nimi zarazić.
Nie posprzątanie po psie może być przyczyną wielu groźnych chorób pasożytniczych. Najbardziej narażone są dzieci, które bawią się w piaskownicach, parkach, ogrodach, placach zabaw. Często też mają nawyk wkładania brudnych rąk do ust i oczu. Dorośli nieświadomie mogą przenieść larwy na butach i pozostawić je na dywanie lub podłodze na której bawią się dzieci.
Nie posprzątanie po psie może mieć bardzo poważne skutki, dlatego warto zadbać o to, by podczas spacerów z psem zawsze mieć przy sobie papierowy pojemnik w celu usunięcia „pamiątki” z chodnika lub trawy.
Jakie choroby mogą przenosić psy?
Pytanie bardzo uzasadnione, ponieważ niewiele osób orientuje się jakie zagrożenia dla naszego życia niesie kontakt z chorym psem. Oto niektóre choroby pasożytnicze przenoszone przez chore zwierzęta.
Toksokaroza
Jest to bardzo trudna do wyleczenia choroba pasożytnicza, wywoływana przez nicienie. Do zakażenia dochodzi nie tylko w wyniku kontaktu z psimi odchodami (gdzie może znajdować się ponad 200 tys. jaj), lecz także podczas zabawy z pupilem. Jaja pasożyta stają się inwazyjne po upływie 6 - 15 dni od wydalenia z przewodu pokarmowego psa, dlatego sprzątając świeże odchody psa, bardzo trudno się zarazić. Jednak przebywające w glebie jaja mogą zachowywać zdolność do zarażenia nawet przez kilka lat, dlatego toksokarozą można się zarazić także poprzez kontakt z zakażoną ziemią.
Aby uniknąć kontaktu z inwazyjnymi jajami, należy przestrzegać podstawowych zasad higieny. Należy także pilnować dzieci, które mają w zwyczaju zjadać piasek lub ziemię (tzw. geofagia). Najlepiej przebywać z nimi na ogrodzonych placach zabaw czy piaskownicach. Szczenięta należy szczepić u weterynarza (podawanie leku należy rozpocząć, gdy ukończą one 2. tydzień życia).
Bąblowica
Człowiek może zarazić się tasiemcem bąblowcowym lub rzadziej tasiemcem wielojamowym poprzez połknięcie jaj znajdujących się w kale i moczu psów. Bąblowiec przez wiele lat nie daje żadnych objawów, tylko rośnie, osiągając niekiedy 30 cm średnicy. Rozwijające się po kilku miesiącach, a nawet latach, od zakażenia objawy są głównie wynikiem ucisku rosnącej larwy na tkanki i podobne są do wolno rosnącego guza nowotworowego.
Aby uniknąć zakażenia, należy przestrzegać zasad higieny (często myć ręce, prać w wysokiej temperaturze rzeczy, z którymi miał kontakt pies, itp.).
Giardioza
Jest to choroba pasożytnicza wywoływana przez pierwotniaki z gatunku Giardia intestinalis (wiciowce). Pasożyty zazwyczaj atakują młode psy, u których choroba objawia się wymiotami, cuchnącymi zielono-brązowymi biegunkami. U człowieka do zakażenia może dojść w wyniku kontaktu z odchodami zakażonego psa. Jak uchronić się przed pasożytem? Należy przestrzegać podstawowych zasad higieny i chronić żywność i wodę przed zanieczyszczeniem odchodami zwierzęcymi. Cysty G intestinalis są oporne na działanie większości środków dezynfekcyjnych, m. in. na chlorowanie wody.
Tasiemiec psi
Do zakażenia najczęściej dochodzi u dzieci, które po zabawie z zarażonymi psami nie myją rąk, całują zwierzęta, biorą do ust zbierane z ziemi i podłóg zanieczyszczone przedmioty. Objawy zakażenia są bardzo podobne do objawów zakażenia np. tasiemcem uzbrojonym. Jak zapobiec zakażeniu? Należy unikać sytuacji, w których pies może polizać językiem twarz lub ręce człowieka, ponieważ jaja tasiemca są znajdywane także w okolicy odbytu psa (który ten często liże). Jaja znajdują się także w kale psa, jak również na powierzchniach, które pies dotykał odbytem (głównie podłoga).
Leptospiroza (choroba Stuttgarcka, choroba Weila)
Człowiek może się zarazić tą chorobą poprzez kontakt jedynie z moczem zakażonego psa. Krętki dostają się do organizmu człowieka poprzez uszkodzoną skórę oraz błony śluzowe. W trakcie infekcji atakowanych jest wiele narządów, najczęściej wątroba, nerki i układ nerwowy. Aby uchronić się przed zakażeniem, należy przestrzegać zasad higieny i pamiętać o szczepieniach ochronnych psa.
Nużeniec psi (demodekoza)
Nużeńce bytują w gruczołach łojowych mieszków włosowych u psów. Czy można zarazić się od psa nużycą? Do tego typu sytuacji dochodzi sporadycznie. Tylko w przypadku, kiedy właściciel chorego czworonoga ma osłabioną odporność lub współwystępują inne jednostki chorobowe. Jeśli już dojdzie do zakażenia, objawia się ono lokalnymi łysieniami na głowie lub ropnymi krostami na ciele. Jak uchronić się przed chorobą? Należy przestrzegać podstawowych zasad higieny i unikać bezpośrednich kontaktów z chorym psem, np. nie wolno pozwalać, aby spał w naszym łóżku.
Świerzbowiec psi
Świerzbowiec łatwo się przenosi z psa na ludzi, nie tylko poprzez bezpośredni kontakt, lecz także drogą pośrednią przez np. odzież. U człowieka objawami świerzbu są: wysypka, która mocno swędzi. Powikłaniem choroby może być także grzybica (następstwo zmniejszenia funkcji ochronnych skóry). U małych dzieci lub alergików objawy świerzbu dość łatwo pomylić z uczuleniem. Aby uniknąć zakażenia, należy obserwować furto psa, a także często myć ręce i prać w wysokiej temperaturze ubrania, bieliznę czy pościel.
Dermatofitoza
Do zakażenia może dojść poprzez bezpośredni kontakt ze zwierzęciem (np. głaskając psa). Objawami choroby jest swędząca i zaczerwieniona skóra, na której występują grudki i pęcherzyki ze strupami. Zajęte mogą być też paznokcie i skóra głowy. Jak nie dopuścić do zakażenia? Należy unikać bezdomnych psów i innych zwierząt, które mogą przenosić grzybicę i regularnie obserwować futro swojego pupila.
Wścieklizna
Wścieklizna to obecnie najgroźniejsza choroba odzwierzęca, ponieważ atakuje ośrodkowy układ nerwowy i może doprowadzić do śmierci. Do zakażenia u człowieka dochodzi w wyniku ugryzieniu przez chore zwierzę lub przez zanieczyszczenie jego rany śliną. Jedną z metod uchronienia się przed tą chorobą jest podanie szczepionki przeciwko wściekliźnie.
Czy można zarazić się toksoplazmozą od psa?
Spośród wszystkich zwierząt domowych, tylko koty są żywicielami ostatecznymi pasożyta wywołującego toksoplazmozę (głównym źródłem zarażenia kotów są pierwotniaki występujące w mięsie upolowanych gryzoni). W związku z tym tylko od nich można zarazić się tą groźną dla kobiet w ciąży chorobą. W związku z tym psy, nawet te chore, nie są źródłem zakażenia toksoplazmozą i nie stanowią zagrożenia dla człowieka. Jak przekonują weterynarze - aby zarazić się toksoplazmozą od psa, należałoby go zjeść na surowo.
Podsumowanie
Po zapoznaniu się z takimi informacji nasuwa się pytanie :
Czy w obliczu tylu zagrożeń warto kupować/posiadać psa?
Odpowiedź jest krótka: TAK. Nie od dziś bowiem wiadomo, że pies jest doskonałym przyjacielem, niezastąpionym towarzyszem zabaw, powiernikiem radości i smutków nie tylko dziecka. Uczy szacunku, odpowiedzialności, empatii. Decydując się na posiadanie psa w domu musimy jednak pamiętać o kilku ważnych zasadach:
- wyposażyć dziecko w podstawowe wiadomości i umiejętności z zakresu higieny, ponieważ to na nas – dorosłych spoczywa obowiązek zapewnienia dzieciom właściwych i bezpiecznych warunków dla życia i rozwoju,
- wdrożyć wszystkich domowników do bezwzględnego dbania o czystość otoczenia i przestrzegania właściwych warunków sanitarnych w domu,
- zapewnić psu odpowiednią opiekę weterynaryjną, a więc szczepienia ochronne, wizyty kontrolne, odrobaczanie, - obserwowanie zwierzęcia w celu dostrzeżenia nawet najmniejszych oznak chorobowych,
- właściwą pielęgnację psa, polegającą na utrzymaniu czystości sierści, ale także posłania, koca, kojca oraz misek,
- zadbać o zbilansowaną dietę czworonożnego podopiecznego, dostosowaną do rasy, wieku, stanu zdrowia,
- wychować psa, nauczyć go właściwego reagowania na gości, spokojnego spacerowania, niwelować agresję,
- właściciel psa ponosi pełną odpowiedzialność za zachowanie się swojego zwierzęcia oraz zobowiązany jest do usuwania odchodów pozostawionych przez nie z miejsc użyteczności publicznej.
Wyposażeni w wiedzę na temat chorób pasożytniczych jesteśmy wstanie uchronić się przed zakażeniem pasożytami, a stosując w praktyce podstawowe zasady higieny i przestrzegania obowiązku i zwyczaju sprzątania po swoim pupilu chronimy nas i nasze dzieci. Jednocześnie dbamy o czyste i bezpieczne otoczenia wokół nas.